Na terenie wildeckiego Hufca jest się wiele miejsc pamięci. Znajdujące się tu tablice i pomniki wpisują się w historię naszego regionu, naszego miasta. Postanowiliśmy przybliżyć Wam nieco informacji na ten temat.

1. Tablica wildeckich harcerzy poległych w latach 1939-45
2. Tablica pamięci hm. Tadeusza Zielińskiego (1904-1963)
3. Krzyż Papieski
4. Pomnik Powstańców Wielkopolskich 1918/19
5. Tablica poległych nauczycieli
6. Tablica Czerwca '56
7. Tablica 10 rocznicy powstania Solidarności
8. Tablica Czerwca '56 - HCP - Brama Fabryki Pojazdów Szynowych
9. Tablica Czerwca '56 - ZNTK
10. Pomnik rozstrzelanych w Dębinie
11. Pomnik ofiar obozu na stadionie miejskim
12. Obelisk "Pamięci Cegielszczaków"
13. Pomnik przeciwlotników 1939 z HCP
14. Tablica I-szej siedziby MKZ NSZZ "Solidarność"
15. Tablica Narodowej Organizacji Bojowej
16. Tablica pamięci Barbary Lerczak-Janiszewskiej-Sobotta
17. Pomnik Św. Michała Archanioła

Projekt: hm. Marian Romała. Odsłonięta w dniu 09.10.1976 na ścianie siedziby Komendy Hufca Poznań-Wilda przy ul. Prądzyńskiego 57, nar. ul. Sikorskiego. Odsłonięcia dokonał dh Włodzimierz Juskowiak - ówczesny wiceprezydent Poznania.
Komisja Historyczna hufca badania nad stratami osobowymi podjęła w 1969 r. Uzyskane informacje wpisywano na jednolite karty, zaopatrując je w miarę możliwości w fotografie. Dane zbierano we współpracy z Komisją Badania Zbrodni Hitlerowskich, Archiwum Państwowym, Chorągwianą Komisją Historyczną, a także korzystając ze zbiorów prywatnych rodzin poszukiwanych. Zamieszczano również apele w poznańskiej prasie. Prace zakończono w 1975 r. uzyskując dane dotyczące 32 osób. Wykaz nie obejmuje wildeckich harcerek, gdyż nie zdołano uzyskać wiarygodnych informacji. Po odsłonięciu tablicy pozyskano jeszcze informacje o 2 druhach, którzy nie zostali na tablicy wymienieni. W 1978 r. zebrane materiały zostały wydane w formie książki "Straty osobowe wildeckiego hufca harcerzy Chorągwi Wilekopolskiej 1939-45". 19 czerwca 1991 r. przeniesiona na ścianę budynku SP Nr 25, przy ul. Prądzyńskiego 53 - ponownego odsłonięcia dokonał dh hm. Edward Serwański, a poświęcił tablicę ks. Czesław Marchewicz.

W połowie czerwca 2006 roku tablica została skradziona. Po kradzieży postanowiliśmy odtworzyć tablicę, uzupełniając ją o brakujące nazwiska 2 druhów: phm. Czesława Surmę i phm. Wiktora Topolskiego. Wykonania nowej tablicy podjęło się małżeństwo artystów-rzeźbiarzy Emilia i Jarosław Boguccy. Aby uchronić ją przed ponowną kradzieżą, użyto żywicy, wyglądem imitującej metal. Uroczystość poświęcenia i odsłonięcia tablicy odbyła się 9 grudnia 2006. Tablicę odsłonili: hm. Mieczysław Knapski - wildecki harcerz Szarych Szeregów oraz hm. Karol Kalkowski - brat najmłodszego z wymienionych na tablicy 19-letniego Jerzego. Poświęcenia dokonał proboszcz Parafii pw. Maryi Królowej ks. Marcin Węcławski. W uroczystości uczestniczyli również: O. Adam Błyszcz C.R. - proboszcz Parafii Zmartwychwstania Pańskiego, p. Remigiusz Warzecha - dyrektor Szkoły Podstawowej Nr 25, p. Stefan Wysocki - syn twórcy wildeckiego harcerstwa Antoniego, HR Marian Kaczmarek - przewodniczący Stowarzyszenia "Szare Szeregi", pwd. Kazimierz Kwiatkowski - były przewodniczący Stowarzyszenia Szare Szeregi, seniorzy poznańskiego harcerstwa, wildeckie drużyny oraz kadra hufca.

Zobacz zdjęcia: foto 1 - foto 2

Budynek SP Nr 84, ul. Św. Szczepana 3. Odsłonięta 22 października 1983 r. z okazji nadania jego imienia XIV Szczepowi DZiH działającemu przy tej szkole. Odsłonięcie poprzedziło poświęcenie tablicy w kaplicy św. Bogumiła na cmentarzu przy ul. Bluszczowej oraz Msza św. w kościele Św. Trójcy na Dębcu. Hm Tadeusz Zieliński był komendantem Hufca Dębiec w latach 1945-49 i 1956-58.

Zobacz zdjęcia: foto 1 - foto 2

Łęgi Dębińskie - Park im. Jana Pawła II, ul. Św. Jerzego. Miejsce, w którym 20 czerwca 1983 roku Jan Paweł II odprawił Mszę Świętą z udziałem miliona wiernych, podczas której beatyfikował Urszulę Ledóchowską. Było to jedno z najważniejszych wydarzeń, nie tylko religijnych, w historii miasta Poznania.

Zobacz zdjęcia: fot 1 - fot 2

Skrzyżowanie ul. Królowej Jadwigi oraz ul. Wierzbięcice, upamiętnia powstanie wielkopolskie, które wybuchło 27.12.1918. Odsłonięty został 19.09.1965 r. Projekt: Alfred Wiśniewski.
17-metrowy monument, na wysokości 6 metrów umieszczone zostały rzeźby: na froncie orzeł, a po bokach wóz Drzymały, strajk dzieci wrzesińskich, Marcin Kasprzak wśród robotników oraz śmierć Franciszka Ratajczaka. Na oddzielnym cokole rzeźby oficera z szablą i strzelca z karabinem. W 1988 r. przebudowano otoczenie pomnika (wg projektu Jerzego Nowakowskiego) - powstał plac apelowy o powierzchni 1800 m kw.

Zobacz zdjęcia: fot 1 - fot 2

Budynek SP Nr 25, ul. Prądzyńskiego 53. Tablica upamiętnia nauczycieli poległych i zamordowanych przez hitlerowców w latach 1939-45. Odsłonięta została 18 lutego 1970 r.

Zobacz zdjęcia: fot 1

Brama główna zakładów HCP - ul. 28 Czerwca 1956 r. Na tablicy napis: "Stąd upomniano się po raz pierwszy o prawo do ludzkiej godności...". Tablica odsłonięta 27.06.1981 r. w przeddzień obchodów 25 rocznicy Poznańskiego Czerwca, których punktem kulminacyjnym było odsłonięcie i poświecenie pomnika na pl. Mickiewicza. Po odsłonięciu tablicy na przylegającym do HCP terenie przy skrzyżowaniu ul. Hetmańskiej i 28 Czerwca odbyło się uroczyste nabożeństwo, które celebrował abp Jerzy Stroba. Homilię wygłosił kard. Franciszek Macharski. Poświęcono 9 sztandarów Solidarności, w tym sztandar MKZ Wielkopolska i Solidarności HCP, na który pracownicy HCP złożyli uroczyste ślubowanie według tekstu ułożonego przez R. Brandstaettera.

Zobacz zdjęcia: fot 1 - fot 2

Brama główna zakładów HCP - ul. 28 Czerwca 1956 r. - za tablicą Czerwca '56. Tablica upamiętnia 10 rocznice powstania Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność".

Zobacz zdjęcia: fot 1

Brama Fabryki Pojazdów Szynowych ul. 28 Czerwca 1956 r. Na tablicy napis: "... dla pamięci żyjącym a ku przestrodze potomnym wyrazy hołdu bohaterom czerwca..." Tablica odsłonięta 27.06.1981 r. (wówczas Fabryka Lokomotyw i Wagonów W3) w przeddzień obchodów 25 rocznicy Poznańskiego Czerwca, których punktem kulminacyjnym było odsłonięcie i poświecenie pomnika na pl. Mickiewicza. Po odsłonięciu tablicy na przylegającym do HCP terenie przy skrzyżowaniu ul. Hetmańskiej i 28 Czerwca odbyło się uroczyste nabożeństwo, które celebrował abp Jerzy Stroba. Homilię wygłosił kard. Franciszek Macharski. Poświęcono 9 sztandarów Solidarności, w tym sztandar MKZ Wielkopolska i Solidarności HCP, na który pracownicy HCP złożyli uroczyste ślubowanie według tekstu ułożonego przez R. Brandstaettera.

Zobacz zdjęcia: fot 1 - fot 2

ZNTK - ul. Robocza 4. Na tablicy napis: "Cierpieli za słowa: Godności i chleba...". Tablica odsłonięta 27.06.1981 r. w przeddzień obchodów 25 rocznicy Poznańskiego Czerwca, których punktem kulminacyjnym było odsłonięcie i poświecenie pomnika na pl. Mickiewicza. Po odsłonięciu tablicy na przylegającym do HCP terenie przy skrzyżowaniu ul. Hetmańskiej i 28 Czerwca odbyło się uroczyste nabożeństwo, które celebrował abp Jerzy Stroba. Homilię wygłosił kard. Franciszek Macharski. Poświęcono 9 sztandarów Solidarności, w tym sztandar MKZ Wielkopolska i Solidarności HCP, na który pracownicy HCP złożyli uroczyste ślubowanie według tekstu ułożonego przez R. Brandstaettera.

Zobacz zdjęcia: fot 1 - fot 2

Umiejscowiony przy nasypie kolejowym, na prawo od drogi do leśniczówki (przed wiaduktem). Upamiętnia kilkaset ofiar egzekucji dokonywanych w tym miejscu w latach 1939-40 przez hitlerowców. Po kradzieży tablicy z brązu, założona została jej kopia z tworzywa sztucznego i 16 maja 1994 r. nastąpiło ponowne odsłonięcie poświęcenie.

Zobacz zdjęcia: fot 1 - fot 2

Zlokalizowany przy ul. Królowej Jadwigi, przy Multikinie. Pomnik upamiętnia istniejący w latach 1940-43 na stadionie miejskim, hitlerowski obóz eksterminacji obywateli polskich pochodzenia żydowskiego z Poznania i okolic. Pomnik stał wcześniej bliżej stadionu, w 2005 r. przeniesiony w bardziej eksponowane miejsce przy ul. Królowej Jadwigi.

Zobacz zdjęcia: fot 1 - fot 2

Usytuowany przed dyrekcją HCP ul. 28 Czerwca 1956 r. Obelisk z napisem "Pamięci Cegielszczaków poległych w czasie II wojny światowej, w czerwcu 1956 roku i na posterunku pracy".

Zobacz zdjęcia: fot 1

Usytuowany przed dyrekcją HCP ul. 28 Czerwca 1956 r. Projekt: Marian Banasiewicz. Odsłonięty we wrześniu 1982 r. poświęcony pamięci robotniczego plutonu obrony przeciwlotniczej HCP.

Zobacz zdjęcia: fot 1 - fot 2

Ul. Powstańcza 3, nar. ul. Św. Jerzego - odsłonięta w 2005 r. upamiętnia miejsce I siedziby Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego NSZZ "Solidarność". 01.09.1980 w mieszkaniu Sabiny i Feliksa Kubiaków zaczął działać pierwszy w Poznaniu punkt informacyjny NSZZ. W pierwszych dniach września powstała tu także "drukarnia".

Zobacz zdjęcia: fot 1 - fot 2

Ul. Dolna Wilda 28. Odsłonięta w kwietniu 1990 r. W górnej części nagłówek gazetki wydawanej przez NOB "Polska Narodowa".
U dołu treść: "W piwnicach tego budynku od listopada 1939 roku znajdował się magazyn broni oraz działała tajna drukarnia Narodowej Organizacji Bojowej. Likwidacja tej placówki przez gestapo w styczniu 1941 roku spowodowała aresztowania i śmierć wielu działaczy organizacji".

Zobacz zdjęcia: fot 1

Odsłonięta 30 kwietnia 2009 przy ulicy Wierzbięcice 41A, ku czci jednej z najlepszych polskich lekkoatletek, poznanianki Barbary Lerczak-Janiszewskiej-Sobotta.
Była jedną z czołowych zawodniczek Wunderteamu. Specjalizowała się w biegach krótkich, największe sukcesy odnosiła na 200 m. Trzykrotnie startowała w igrzyskach olimpijskich. W Melbourne 1956 nie odniosła sukcesów (na 200 m odpadła w półfinale). W Rzymie 1960 zdobyła brązowy medal w sztafecie 4x100 m (wraz z Teresą Ciepły, Celiną Jesionowską i Haliną Górecką), a na 200 m była piąta w finale. W Tokio 1964 znów była w finale na 200 m, zajmując 6 miejsce.
Wielkie sukcesy odniosła podczas mistrzostw Europy, gdzie zdobyła w sumie dwa złote i dwa brązowe medale. W Bernie 1954 była czwarta na 200 m, a w sztafecie 4x100 m zajęła 5 miejsce. W Sztokholmie 1958 została mistrzynią Europy na 200 m oraz brązową medalistką w sztafecie 4x100 m. W Belgradzie 1962 zdobyła brązowy medal na 200 m, a sztafeta z jej udziałem (oraz Teresy Ciepły, Marii Piątkowskiej i Elżbiety Szyrokiej) medal złoty. Siedemnaście razy zdobywała mistrzostwo Polski.
Barbara Lerczak urodziła się 4 grudnia 1936 roku w domu Tadeusza i Stanisławy Kubickiej. W roku 1954 skończyła wildecką „piątkę”, V Liceum Ogólnokształcące, gdzie postawiła pierwsze kroki na swojej sportowej ścieżce. Jeszcze w roku 1951, pod okiem poznańskiego trenera Jana Michalskiego wystartowała w Biegu Narodowym. Zmarła 21 listopada 2000 r. w Krakowie.
Oprócz wielkiego sportowego talentu, sprinterka wyróżniała się urodą. Błękitnooka blondynka nazywana była polską Marylin Monroe.

Zobacz zdjęcia: fot1 fot2

Poświęcony 3 października 2009 przez ks. bp Zdzisława Fortuniaka. Pomnik stanął za ścianą ołtarzową, w ogródku okalającym kościół Parafii pw. Maryi Królowej, u zbiegu ulic Górna Wilda i Wierzbięcice. Rzeźba wysokości 180 cm. umieszczona została na 4-metrowym cokole. Rzeźbę wykonała renomowana firma Ferdynanda Stuflessera z Ortesi, z północnych Włoch.
W kościele, na zakończenie Mszy Św. jest odmawiana modlitwa do Św. Michała, ustanowiona przez papieża Leona XIII - egzorcyzm prywatny: "Święty Michale Archaniele, broń nas w walce, a przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha bądź nam obroną. Niech go Bóg poskromić raczy, pokornie prosimy, a Ty książę wojska niebieskiego, szatana i inne złe duchy, które na zgubę dusz ludzkich po tym świecie krążą mocą Bożą strąć do piekła. Amen."

W tradycji chrześcijańskiej Michał to pierwszy i najważniejszy spośród aniołów (Dn 10, 13; 12, 1; Ap 12, 7 nn), obdarzony przez Boga szczególnym zaufaniem i kluczami do nieba. Hebrajskie imię Mika'el znaczy „Któż jak Bóg”. Według tradycji, kiedy Lucyfer zbuntował się przeciwko Bogu i do buntu namówił część aniołów, archanioł Michał miał wtedy wystąpić i z okrzykiem „Quis ut Deus” (Któż jak Bóg) wypowiedzieć wojnę szatanom.
W Piśmie świętym pięć razy jest mowa o Michale. W księdze Daniela jest nazwany „jednym z przedniejszych książąt nieba” (Dn 13, 21) oraz „obrońcą ludu izraelskiego” (Dn 12, 1). Św. Jan Apostoł określa go w Apokalipsie jako stojącego na czele duchów niebieskich, walczącego z szatanem (Ap 12, 7). Św. Juda Apostoł podaje, że jemu właśnie zostało zlecone, by strzegł ciała Mojżesza po jego śmierci (Jud 9). Św. Paweł Apostoł również o nim wspomina (2 Tes 4, 16). Jest uważany za anioła sprawiedliwości i sądu, łaski i zmiłowania. Jeszcze więcej znaczenie św. Michała akcentują księgi apokryficzne: Księga Henocha, Apokalipsa Barucha, Apokalipsa Mojżesza itp., w których Michał występuje jako najważniejsza osoba po Panu Bogu, jako wykonawca planów Bożych odnośnie Ziemi, rodzaju ludzkiego i Izraela. Michał jest księciem aniołów, który ma klucze do nieba. Jest aniołem sądu i Bożych kar, ale też aniołem Bożego miłosierdzia. Pisarze wczesnochrześcijańscy przypisują mu wiele ze wspomnianych atrybutów; uważają go za anioła od szczególnie ważnych zleceń Bożych. Piszą o nim m.in. Tertulian, Orygenes, Hermas i Didymus. Jako praepositus paradisi ma ważyć dusze na Sądzie Ostatecznym. Jest czczony jako obrońca Ludu Bożego i dlatego Kościół, spadkobierca Izraela, czci go jako swego opiekuna.

W ikonografii św. Michał Archanioł przedstawiany jest w tunice i paliuszu, w szacie władcy, jako wojownik w zbroi. Skrzydła św. Michała są najczęściej białe, niekiedy pawie. Włosy upięte opaską lub diademem. Jego atrybutami są: globus, krzyż, laska, lanca, miecz, oszczep, puklerz, szatan w postaci smoka u nóg lub skrępowany, tarcza z napisem: Quis ut Deus – „Któż jak Bóg”, waga.

Zobacz zdjęcia: fot 1 fot 2